၀ွီးနတ္

August 6, 2009 at 2:14 pm | Posted in Uncategorized | Leave a comment

၀ွီးနတ္

ကၽြန္ေတာ့္ဦးေလး၏ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အေၾကာင္းပါ။ကၽြန္ေတာ့္ဦးေလး ေျပာျပတဲ့အတုိင္းျပန္ေရးျပပါမည္။

မင္းေလးႏွစ္သားေလာက္တုန္းက ငါရယ္ မင္းအေမရယ္က ၀ါဇီ မွာ ငါတုိ႔အစ္ကုိ မင္းဘႀကီးေပါ့ကြာ၊ ေအး….သူနဲ႔အတူတူေနရတာကြ။မင္းဘႀကီးကတပ္
ထဲမွာ အရာခံဗိုလ္၊ငါ ကမင္းဘႀကီးတပ္ထဲမွာပဲ TE ကားႀကီးေတြေမာင္းတဲ့ Driver ေပါ့ကြာ။ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက ခင္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အ
ေၾကာင္းေျပာ ျပခ်င္လုိ႔ကြ။သူ႔နာမည္က သိန္းေဖတဲ့။ ငါတုိ႔ကားသမား အခ်င္းခ်င္းက သူ႕ကုိ ေသာက္ႀကီးသိန္းေဖ လုိ႔နာမည္ေပးထားတာ။
အရက္နဲ႔မ
မ်က္ႏွာသစ္၊အရက္နဲ႔ ပါးလုပ္က်င္းေနတဲ့ ငေပ၊ ငရြတ္ တစ္ေယာက္ေပါ့ကြာ။ သူမူးလာရင္ အရာရွိပါမက်န္ ျပန္ခံေျပာတာ။ ဒါေပမဲ့ သူ႕မွာ ေကာင္းတဲ့
အက်င့္ေလးတစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္။ ဘယ္ေလာက္မူးမူး ကားေမာင္းရင္ တစ္ခါမွတိုက္တယ္မရွိဘူး။သူကားေမာင္းတဲ့ သက္တမ္း တစ္ခါမွ ဘာျဖစ္
တယ္၊ ညာျဖစ္တယ္ဆုိၿပီး အသံမၾကားရဘူး၊ လူပ်ိဳလူလြတ္ဆုိေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ခိုင္းခိုင္း ဖင္ေပ့ါေနေအာင္ကုိလုပ္ေပးတာ။ အရမ္းလည္းမ်က္
ႏွာေျပာင္ေတာ့ တပ္ထဲမွာ သူ႕ကုိလူတုိင္းခ်စ္ၾကတယ္။ တစ္ခါတုန္းက လည္းမူးၿပီး တပ္ၾကပ္ႀကီးကုိ သြားေဟာက္တာ၊ ဘယ္လုိေဟာက္တယ္
မွတ္လဲ
“ဒီမွာတပ္ၾကပ္ႀကီး ခင္ဗ်ားဒီမွာ ဂ်ိဳေထာင္ေနတယ္ၾကားတယ္၊ ခင္ဗ်ားကုိ သိပ္ၾကည့္လုိ႔ရတာမဟုတ္ဘူး၊ဘာမွတ္လဲ စမံုတုန္းသြားမယ္၊ဟင္း
စမံုတုန္း တာနဲ႔မေလာက္ရင္ စားျမဳပ္ပါျပန္သြားမယ္” ဆုိၿပီး သြားေဟာက္တယ္တဲ့ဗ်ာ။ဟုိတပ္ၾကပ္ႀကီးကဘာေျပာ သြားမွန္းေတာင္မသိလုိက္
ဘူး။သူေျပာတာလည္းနားမလည္ဘူးေလ။ၿပီးေတာ့မွ ငါ့ကုိ ေခၚေမးတာေပါ့။ ေက်ာ္ေက်ာ္(ကၽြန္ေတာ့္ ဦးေလးနာမည္) ငါ့ကုိ ဒီေကာင္
ဘာေတြေျပာသြားတာလဲ ကြ။ စမုံတုန္းတာေတြေရာ စားျမဳပ္ျပန္တာေတြေရာ ငါ ဘာမွ နားမလည္ဘူး။ ငါ့ကုိ ရွင္းျပစမ္းပါဦး။
ဟုတ္ကဲ့ စမံုတုန္းတယ္ဆုိတာက ဆရာ့ကုိ ေသမယ္လုိ႔ေျပာတာပါ။ စားျမဳပ္ျပန္တာက ေသရံုနဲ႔မွ မေလာက္ရင္ အျမဳပ္ထြက္ေအာင္ပါလုပ္လုိက္
မယ္ဆုိၿပီး ေျပာသြားတာပါလုိ႔ ငါက ငါ့သူငယ္ခ်င္းဘက္ကေန ေျပာေပးတာေပါ့။(အဲလုိ ဦးေလး)။အဲဒီမွာတင္ တပ္ၾကပ္ႀကီး
လည္းစိတ္ဆုိးၿပီး ငါ့ကုိေရာ၊ သူ႕ကုိေရာ သစ္တုံးဆြဲတဲ့ ဌာန ကုိ ပုိ႔လုိက္ပါေလေရာကြာ။ သစ္တံုးဆြဲ တယ္ဆုိတာ ကငါတုိ႔
တပ္မွာ ဘယ္သူမွ မသြားခ်င္တဲ့ေနရာကြ။ ပင္ပန္းလုိ႔ မဟုတ္ဘူး။ အစားအေသာက္အရမ္းရွားတယ္၊ အိပ္ရတာလဲ ကားေပၚ
မွာခ်ည္းဆုိေတာ့ ဘယ္သူမွမသြားခ်င္ဘူးကြ။ ဆင္ရုိင္းေတြလည္းအရမ္းေပါတာ။ သစ္ေတြကုိ ခုတ္၊ ခုတ္ၿပီးတာေတြကို ဆင္
ေတြနဲ႔ဆြဲ၊ ၿပီးရင္ ငါတုိ႔ကားေပၚတင္။ ကားတစ္စီးျပည့္ဖုိ႔ဆုိ ႏွစ္ရက္ေလာက္ၾကာတယ္ကြ။ ထားလုိက္ပါေတာ့။ ဆင္ရိုင္းေတြ
အေၾကာင္းကုိ ေနာက္မွသက္သက္ရွင္းျပမယ္။ အခုေတာ့ ဟုိေကာင့္အေၾကာင္းဆက္လုိက္ရေအာင္။ ဒီလုိနဲ႔ ငါတုိ႔လည္း
ရိကၡာ အျပည့္အစံုနဲ႔ သြားတာေပါ့။ဘယ္ေလာက္ယူသြားသြား ဟုိမွာ လ၀က္ေလာက္လဲၾကာေရာ ဘာရိကၡာမွ မက်န္ေတာ့
ဘူး။ ငါကဘာမွ မျဖစ္ေပမဲ့ ဟုိေကာင္ က အရက္နဲ႔မ်က္ႏွာသစ္တဲ့ ေကာင္ဆုိေတာ့ အရက္လဲမရွိေရာ မ်က္ႏွာကသုန္မုန္၊
ပုိက္ဆံေတြလက္ထဲမွာကုိင္ၿပီး ၀ယ္စရာ ဆုိင္မရွိေတာ့ ပုိၿပီးစိတ္တုိၾကတာေပါ့ကြာ။ ဒီလုိနဲ႔ပဲ ငါတုိ႔ သစ္တုံးေတြ ျပည့္မဲ့ေန႔
ကုိပဲေစာင့္ေနခဲ့တာ။ေနာက္ေန႔ေနလည္ေလာက္လဲေရာက္ေရာ သူ႔ကားက အရင္သစ္ျပည့္တယ္ကြ။ ဒါနဲ႕ပဲ သူ႕ကားအရင္
ထြက္ရတယ္ဆုိပါေတာ့ကြာ။ ငါ့ ကားက တ၀က္ေလာက္လုိေသးတာကုိးကြ။ ဒီေတာ့ သူကုိ ရြာေတြကေန ေတြ႕သမွ် စားစ
ရာေတြ၊ ငါးေျခာက္ ငါးျခမ္းေတြ၊ မွာလုိက္တာေပါ့ကြ။ ညေနေလးနာရီေလာက္ေရာက္ေတာ့ သိန္းေဖ ျပန္ေရာက္လာတယ္။
အေကာင္းအတုိင္းျပန္ေရာက္လာတာမဟုတ္ဘူးကြ။ နဖူး မွာ ဘုသံုးဘု၊ ေျခသလံုးႏွစ္ဖက္လံုးမွာလဲ ပြန္းပဲ့ေနတာေပါ့။ သူ႕
ၾကည့္ေတာ့လည္း ၿပံဳးလုိ႔ရြင္လုိ႔။ ငါလည္းမေနႏိုင္ေတာ့ “ ေဟ့ေကာင္သိန္းေဖ မင္းမ်က္ႏွာေတြ ေျခသလံုးေတြ ဘယ္လုိျဖစ္
လာတာလဲ” လုိ႔ေမးလုိက္ေတာ့ “ငါ စြန္စားခဲ့လုိ႔ရလာတဲ့ ဒါဏ္ရာဒါဏ္ခ်က္ေတြပါကြာ၊ မမႈေလာက္ပါဘူး၊ လာမင္းကုိ ငါ ေအး
ေအးေဆးေဆး ရွင္းျပမယ္” ဆုိၿပီး အစ အဆံုးရွင္းျပေတာ့တာပါ။
သစ္စခန္းကုိ သြားတဲ့ လမ္းမွာရြာ သံုးရြာကုိျဖတ္ရတယ္ကြ။ ပထမေတြ႕တဲ့ရြာက အိမ္ေျခ ၃၀ ေလာက္ရွိတယ္။ နတ္ကႏၷားပြဲ
ခဏခဏလုပ္တဲ့ ရြာကြ။သူသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ နတ္ကႏၷားပြဲ နဲ႕တည့္တည့္ သြားတုိးေတာ့တာပဲ။ ဒါနဲ႕ ပထမေတာ့ သူလည္းအ
မွတ္တမွတ္နဲ႔ေက်ာ္သြား ေတာ့မလုိ႔။ ကုိႀကီးေက်ာ္ ဆုိင္းသံေတြ ၾကားလည္းၾကားေရာ နတ္ကႏၷားပြဲ ဆုိေတာ့ အရက္ေကာင္း
ေကာင္းေသာက္ရေလာက္မယ္ဆုိၿပီး ကားကုိရပ္လုိက္တယ္။ ၿပီေတာ့ နတ္ကႏၷားပြဲ ဆီသြား၊ လူေတြၾကားတဲက တုိးေ၀ွ႔ၿပီး
နတ္ကေနတဲ့ ေနရာကုိတန္း၀င္သြားတာေပါ့။ အထဲကလူေတြကလည္း ေၾကာင္ၿပီးၾကည့္ေနတာ၊ သူကလည္း ကတုန္ကရီ
လုပ္ၿပီး “မင္းတုိ႔ငါ့ကုိေမ့ထားၾကတယ္” “မင္းတုိ႔ငါ့ကုိေမ့ထားၾကတယ္” ဆုိၿပီး ၀င္ပူးေတာ့တာပဲ။ နတ္ကႏၷား ေပးတဲ့လူေတြ
ကလည္း “ကၽြန္မတုိ႔ ၃၇ မင္း ျပည့္ေအာင္စီစဥ္ ထားပါတာ ဘာမွ မလုိပါဘူး” “အခု၀င္ပူးေနတာဘာနတ္လဲ ဆုိတာ
ႏႈတ္ေတာ္ဖြင့္ပါ” လုိ႔ေျပာတာေပါ့။သိန္းေဖကလည္း “ေအး ႏႈတ္ေတာ္ဖြင့္ေစခ်င္ရင္ ငါ့ကိုအရက္တုိက္” ဆုိေတာ့ နတ္ကႏၷား
ေပးတဲ့လူေတြကလည္း ဇေ၀ဇ၀ါ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ သူတုိ႔ပဲ တကယ္လုိေနတာလား ဆုိၿပီး အရက္တပုလင္းနဲ႔ ၾကက္ေပါင္တစ္
ေပါင္ကုိ ေပးလုိက္တာေပါ့။ သိန္းေဖလည္း အရက္ငတ္ေနတာၾကာၿပီဆုိေတာ့ သူလက္ထဲေရာက္လာတဲ့ အရက္ပုလင္းကုိ
လက္ပူေအာင္ ကုိင္မေနေတာ့ပဲ တစ္ခါတည္းေမာ့ေသာက္ေတာ့တာပဲ။ ၾကက္ေပါင္ကုိ ၀ါးလုိက္ အရက္ ကုိ ေမာ့လုိက္နဲ႔ အ
ရက္ တပုလင္းလဲ ကုန္ေရာ နတ္ကႏၷားေပးတဲ့လူေတြက သူ႕ကုိ၀ုိင္းေမးၾကတာေပါ့။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ “ေအး မင္းတုိ႕သိခ်င္
ေတာ့လည္း ငါ ေျပာရေတာ့မွာကြ” “မွတ္ထား၊ ငါက ၀ွီးနတ္ကြ ၀ွီးနတ္” နတ္ကႏၷားေပးတဲ့လူေတြကလည္း ေၾကာင္ၿပီး “၀ွီး
နတ္ဆုိတာဘာလဲ၊ ရွင္းျပပါအံုး ဘုရား” ဆုိေတာ့ “ေဟ့ ဟုိမွာေတြ႕လား” ဆုိၿပီး သူ႕ကားကုိ ၫြန္ျပေတာ့ “ေတြ႕ပါတယ္ဘု
ရား” “ေအး၊ အဲဒီမွာကားဘီးဆုိတာရွိတယ္၊ကားဘီးကုိ အဂၤလိပ္လုိ wheel(၀ွီး)လုိ႕ေခၚတယ္၊ အဲဒီမွာ ပါတဲ့ မူလီေတြကုိ
နတ္လုိ႕ေခၚတယ္၊ ငါက အဲဒီကားဘီးမွာပါတဲ့ နတ္ ၀ွီးနတ္လုိ႕ေခၚသကြ” လုိ႕လည္းေျပာၿပီးေရာသူ႕ကားဆီတန္းေျပးတာ
ျမန္လြန္းလုိ႕ အဲေလာက္ပဲဒါဏ္ရာရတာတဲ့ နည္းနည္းမ်ားေနာက္က်သြားရင္ ဖြတ္ဖြတ္ညက္ညက္ေၾကေနေလာက္ၿပီ ဆုိၿပီး
သူ႕စြန္႕စားခန္းကုိ အဆံုးသတ္လုိက္တာေပါ့ကြာ။ ငါ့မွာ ရီလြန္းလို႕မ်က္ရည္ေတာင္ထြက္တယ္။ အရက္ အတြက္ ဆုိ ၃၇ မင္း
ေတာင္ ၁ပါး ထပ္တုိးမဲ့ေကာင္ကြ။သူလည္း အဲဒီေန႕ကစၿပီး ၀ွီးနတ္လုိ႕ အမည္တြင္သြားေတာ့တာပဲကြာ…ဟား…ဟား..ဟား..
……………………………ဟား…ဟား…ဟား………..။

လြင္ျပင္

Advertisements

Leave a Comment »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.
Entries and comments feeds.

%d bloggers like this: